1) Articulatiestoornissen

We spreken van een articulatiestoornis indien men niet in staat is om een bepaalde klank van de moedertaal correct uit te spreken of correct te gebruiken.
In het eerste geval spreken van een fonetische articulatiestoornis. Dit is een stoornis waarbij er zich problemen stellen in het correct produceren van een klank.
Een fonologische articulatiestoornis is een stoornis waarbij de klanken verkeerd worden gebruikt. Het woordje ‘kat’ wordt uitgesproken als ‘tat’ bijvoorbeeld.

De meest frequent voorkomende fonetische articulatiestoornissen zijn:

Rhotacisme: problemen met de vorming van de /r/
Sigmatisme: problemen met de vorming van de /s/ en /z/
Multiple addentaliteit of interdentaliteit: diverse klanken (s,z,t,d,n,l) worden teveel tegentands respectievelijk tussentands uitgesproken.