1) Taalontwikkelingsstoornis en dysfasie

Er kunnen zich problemen voordoen binnen het taalverwervingsproces van een kind.
Kinderen met stoornissen in de spraak- en/of taalontwikkeling kunnen we omschrijven als kinderen waarvan de ontwikkeling van het taalbegrip en/of de taalproductie in vergelijking met leeftijdsgenootjes opvallend trager of anders verloopt.
Dit kan echter vele vormen aannemen: het kan zijn dat het niet spreekt, dat het een beperkte woordenschat heeft, dat het geen grammaticaal correcte zinnen kan vormen, dat het problemen heeft met het uitspreken van bepaalde klanken of dat het onvoldoende vaardig is in het hanteren van taal.
De diagnose van een primaire taalstoornis kan pas gesteld worden wanneer

• een gehoortest geen verminderd gehoor aantoont
• een IQ-test geen mentale handicap aangeeft
• een neurologisch onderzoek niet op een letsel wijst
• een psychologisch onderzoek geen contactstoornis of emotionele stoornis
  aangeeft.
• er vanuit de observatie geen sociale deprivatie of taaldeprivatie vast te stellen is